Solo fietsreis door Europa: 5 landen, 2.200 km, geen tent
Ook beschikbaar in: EnglishDeutschFrançais
In 2023 maakte ik mijn eerste lange fietstocht: 2.200 km door vijf landen, alleen, zonder tent. Daarvoor waren mijn langste ritten 300 km in twee dagen en 600 km in zes dagen. Dit was dus een grote stap, en ik maakte een paar domme fouten. Het was ook de mooiste ervaring van mijn leven.
De route die onderweg veranderde
Het oorspronkelijke plan was Wenen → München → Amsterdam → Berlijn. In Amsterdam logeerde ik bij een man die voorstelde om in plaats daarvan naar Parijs te gaan. Dezelfde afstand, zei hij, maar met twee landen extra onderweg: België en Frankrijk. Dat klonk als een veel betere deal, dus ik veranderde het plan.
Uiteindelijk ging de tocht door Oostenrijk, Duitsland, Nederland, België en Frankrijk.
De fouten
Omdat het mijn eerste tocht was, leerde ik veel op de harde manier:
- Banden. Ik fietste veel over gravel en boswegen, maar op heel lichte racebanden. Ik had veel lekke banden.
- De oplader. Mijn enige fiets was een racefiets met elektronisch schakelen, en ik had de oplader niet meegenomen. In Nederland moest ik er een gaan zoeken.
- Te hard beginnen. De eerste drie dagen reed ik meer dan 200 km per dag. Op dat moment ging het prima, maar later moest ik daardoor meer rustdagen nemen. Nu fiets ik liever zo'n 150 km per dag, elke dag, met misschien één rustdag per week.
Sindsdien ben ik begonnen met het bouwen van een toerfiets met dynamo.
Slapen zonder tent
Ik had geen tent bij me, alleen een bivakzak, een matje en een slaapzak. Het regende veel, dus elke avond zocht ik een plek met een dak. Ik sliep bij een speeltuin, bij een kerk, op een boerderij. Ik vind het eigenlijk leuk om rare plekken te vinden om te slapen. Het hoort bij het avontuur.
De 10 km over een snelweg
Fietstechnisch was Frankrijk het slechtste deel. Mijn route had veel verkeer, ik probeerde hem een paar keer aan te passen, en op een gegeven moment belandde ik op een snelweg. Vraag me niet hoe ik daar kwam. Na zo'n 3 km begreep ik dat het een snelweg was, omdat mensen begonnen te toeteren, maar ik kon niet terug en ik kon geen afrit vinden. Dus ik bleef doorfietsen.
Op een gegeven moment heb ik serieus overwogen om over het hek te klimmen. Toen kwam de politie, die een poort voor me opendeed en me hielp van de snelweg af te komen. In totaal fietste ik er zo'n 10 km over.
De mooiste stukken
Om te fietsen vond ik Oostenrijk (het fietspad langs de Donau vanaf Wenen) en Nederland het mooist. Als toerist was Parijs mijn favoriet: wat een prachtige stad.
Maar wat me het meest is bijgebleven, was geen stad. Ik ben opgegroeid in een vrij arm land, in een gezin zonder veel geld, en voor deze tocht was ik nog nooit in Europa geweest. Iedereen weet dat de Europese hoofdsteden mooi zijn. Wat ik altijd al wilde zien, was hoe mensen leven in kleine stadjes en dorpen, ver van de hoofdsteden.
Dat deel verraste me het meest. De stadjes en dorpen waren mooi en schoon, en de ouderen daar zagen er gelukkig uit. In een Duits dorp begon ik te huilen, omdat ik aan mijn oma dacht, die in heel armoedige omstandigheden leeft en nooit zo'n plek zal zien. Het is moeilijk uit te leggen aan iemand die ermee is opgegroeid hoe groot dat verschil in levensstandaard is. Voor mij was het belangrijk om het met eigen ogen te zien: mensen kunnen niet alleen in grote steden goed leven, maar ook in dorpen.
Wat ik iemand zou zeggen die zijn eerste lange tocht plant
- Kies banden voor de wegen die je echt gaat fietsen, niet voor de wegen die je hoopt te fietsen.
- Neem elke oplader mee voor alles met een batterij, ook voor je fiets.
- Begin rustiger dan je denkt. Gelijkmatige dagen zijn beter dan grote dagen gevolgd door rustdagen.
- Plan rond het verkeer, niet alleen rond de afstand. De kortste route tussen twee steden is vaak de slechtste om te fietsen.
- Laat ruimte voor veranderingen. Mijn beste beslissing van de tocht was het plan omgooien omdat een vreemde in Amsterdam het voorstelde.
Deze tocht met de hand plannen kostte veel tijd, en een deel ging alsnog mis. Dat is een van de redenen waarom ik RouteCycle ben gaan bouwen: een planner die zoekt naar rustige wegen en dingen die de moeite waard zijn, zodat je minder tijd kwijt bent aan plannen en meer tijd hebt om te fietsen.
Als volgende op mijn lijst: Zwitserland, Italië en Spanje, misschien iets als Rome → Zürich → Barcelona.